در ادامه خواهید خواند

مجازات خیانت در امانت طبق قانون جدید؛ حبس، گذشت شاکی و امکان تعلیق

نگرانی از مجازات خیانت در امانت معمولاً از لحظه‌ای شروع می‌شود که پیامک ابلاغیه ثنا روی گوشی می‌نشیند و فرد می‌بیند دوست یا شریک تجاری‌اش بابت مالی که به او سپرده بود، شکایت کیفری ثبت کرده است. اولین سوالی که متهم با اضطراب می‌پرسد این است که «آیا واقعاً به زندان می‌روم؟» و در طرف مقابل، شاکی می‌خواهد بداند این شکایت در عمل چه هزینه‌ای برای طرف مقابل خواهد داشت. پاسخ مستقیم و کوتاه قانون جدید به هر دو نفر روشن است: کیفر اصلی این جرم از سه ماه تا یک سال و نیم حبس تعیین شده و برخلاف گذشته، در فهرست جرایم قابل گذشت قرار گرفته است.

مجازات خیانت در امانت طبق قانون جدید

مجازات خیانت در امانت در قانون جدید چقدر است؟

طبق آخرین اصلاحات قانونی در سال ۱۳۹۹، مجازات خیانت در امانت برای فردی که جرم او در دادگاه کیفری اثبات شود، سه ماه تا یک سال و نیم حبس تعزیری است. همچنین این جرم قابل گذشت محسوب می‌شود و به محض اعلام رضایت شاکی، تعقیب متهم یا اجرای حکم حبس به‌طور کامل متوقف خواهد شد.

مجازات خیانت در امانت طبق ماده ۶۷۴ پس از اصلاحات ۱۳۹۹

مبنای قانونی برخورد با امینِ خائن در نظام حقوقی ایران، ماده ۶۷۴ بخش تعزیرات قانون مجازات اسلامی مصوب سال ۱۳۷۵ است. در متن اولیه این ماده، هرگاه اموال منقول یا غیرمنقول یا نوشته‌هایی به عنوان امانت به کسی داده می‌شد و او به ضرر مالک آن‌ها را استعمال، تصاحب، تلف یا مفقود می‌کرد، به حبس از شش ماه تا سه سال محکوم می‌شد. این بازه زمانی باعث می‌شد که دست قاضی برای تعیین حبس‌های نسبتاً طولانی باز باشد و متهمان با خطر جدی زندان‌های چندساله روبه‌رو شوند.

با تصویب قانون کاهش مجازات حبس تعزیری در اردیبهشت ۱۳۹۹، ساختار مجازات خیانت در امانت ماده ۶۷۴ دستخوش تغییر اساسی شد. بر اساس تبصره الحاقی به ماده ۱۰۴ قانون مجازات اسلامی، میزان حبس این جرم دقیقاً به نصف کاهش پیدا کرد. بنابراین در حال حاضر، کف مجازات به سه ماه و سقف آن به هجده ماه (یک سال و نیم) رسیده است و هیچ دادگاهی نمی‌تواند بابت یک فقره خیانت در امانت، حبسی بیشتر از این مقدار در حکم خود بنویسد.

مجازات خیانت در امانت جرم درجه چند محسوب می‌شود؟

حبس سه ماه تا یک سال و نیم در جدول طبقه‌بندی ماده ۱۹ قانون مجازات اسلامی، در دو درجه مختلف قرار می‌گیرد و همین موضوع در نگاه اول کمی پیچیده به نظر می‌رسد. به زبان ساده، حبس بیش از سه ماه تا شش ماه درجه هفت است و حبس بیش از شش ماه تا دو سال، درجه شش به حساب می‌آید. با این حال، در اصول حقوق کیفری برای تعیین درجه یک جرم، همیشه «حداکثر مجازات قانونی» ملاک عمل قرار می‌گیرد.

از آنجا که سقف مجازات خیانت در امانت در قانون جدید یک سال و نیم (هجده ماه) است و این عدد در بازه شش ماه تا دو سال می‌گنجد، این جرم از نظر قانونی یک جرم تعزیری درجه شش محسوب می‌شود. دانستن این درجه از آن جهت اهمیت دارد که تمام تصمیمات بعدی قاضی درباره مدت مرور زمان، امکان صدور قرار تعویق صدور حکم، شرایط آزادی مشروط و نحوه اعمال تخفیف‌ها مستقیماً بر اساس مقررات جرایم درجه شش انجام می‌گیرد.

مجازات خیانت در امانت قبل و بعد از قانون کاهش مجازات حبس تعزیری

تصویب قانون کاهش مجازات حبس تعزیری در سال ۱۳۹۹، رویکرد دادگاه‌ها را از تمرکز بر زندانی کردن متهم به سمت حل‌وفصل اختلاف و استفاده از ارفاق‌های قانونی تغییر داد. پیش از این قانون، خیانت در امانت یک جرم عمومی و غیرقابل گذشت بود که حتی با رضایت شاکی هم پرونده آن به کلی بسته نمی‌شد، اما امروز شرایط به شکل دیگری رقم می‌خورد.

مقایسه مجازات خیانت در امانت در قانون قدیم و جدید

تغییرات کلیدی میان قانون قدیم و جدید در سه محور اصلی خلاصه می‌شود که در جدول زیر قابل مشاهده است:

محور مقایسهوضعیت در قانون قدیم (قبل از ۱۳۹۹)وضعیت در قانون جدید (بعد از ۱۳۹۹)

میزان حبس قانونی

۶ ماه تا ۳ سال حبس تعزیری

۳ ماه تا ۱ سال و نیم حبس تعزیری

وضعیت قابل گذشت بودن

غیرقابل گذشت (دارای جنبه عمومی)

کاملاً قابل گذشت (وابسته به اراده شاکی)

امکان تعلیق و جایگزین حبس

محدودتر به دلیل سقف ۳ سال حبس

بسیار گسترده‌تر؛ در برخی موارد جایگزین حبس الزامی است

این جدول نشان می‌دهد که سیاست جنایی فعلی، ماندن متهم در زندان را راه‌حل اول نمی‌داند. برای شاکی، این تغییر به معنای آن است که اهرم فشار حبس کوتاه‌تر شده، اما در عوض اختیار کامل ادامه یا توقف پرونده در دست خود اوست تا بتواند در مذاکره برای دریافت مالش از آن استفاده کند.

مجازات خیانت در امانت برای پرونده‌های قبل از ۱۳۹۹ چگونه تعیین می‌شود؟

اگر تاریخ وقوع جرم یا شروع شکایت مربوط به سال‌های قبل از ۱۳۹۹ باشد، باز هم متهم از مزایای قانون جدید بهره‌مند می‌شود. مبنای این قاعده، ماده ۱۰ قانون مجازات اسلامی است که می‌گوید در مقررات ماهوی، اگر پس از وقوع جرم، قانونی تصویب شود که مجازات را تخفیف دهد یا به هر نحو مساعدتر به حال مرتکب باشد، نسبت به جرایم سابق نیز مؤثر خواهد بود. بنابراین قاضی رسیدگی‌کننده به پرونده قدیمی، حق ندارد بر اساس قانون قدیم حکم به دو یا سه سال حبس بدهد و موظف است سقف یک سال و نیم را رعایت کند.

حتی اگر حکم قطعی پرونده‌ای پیش از سال ۱۳۹۹ صادر شده و فرد به دو سال حبس محکوم شده باشد، طبق بند «ب» ماده ۱۰ قانون مجازات اسلامی، محکوم‌علیه یا وکیل او می‌توانند از دادگاه صادرکننده حکم قطعی درخواست اصلاح و تقلیل مجازات را مطرح کنند. در این حالت، دادگاه اجراکننده حکم موظف است مجازات را متناسب با سقف جدید کاهش دهد و اگر شاکی در این فاصله رضایت داده باشد، اجرای حکم را به دلیل قابل گذشت شدن جرم متوقف کند.

قابل گذشت شدن مجازات خیانت در امانت چه تغییری ایجاد کرد؟

اضافه شدن نام این جرم به ماده ۱۰۴ قانون مجازات اسلامی و تبدیل شدن آن به خیانت در امانت قابل گذشت، سرنوشت پرونده‌ها را به طور کامل به اراده شاکی گره زد. در گذشته، دادستان به عنوان نماینده جامعه حتی پس از رضایت مال‌باخته نیز پیگیر مجازات متهم بود و رضایت فقط باعث تخفیف می‌شد، اما اکنون بدون خواست شاکی هیچ اقدامی علیه متهم ادامه پیدا نمی‌کند.

گذشت شاکی و توقف تعقیب در جرم خیانت در امانت

وقتی جرمی قابل گذشت اعلام می‌شود، شروع، ادامه و پایان فرآیند کیفری منوط به مطالبه شاکی خصوصی است. اگر فردی خودروی خود را به نمایشگاه‌دار یا دوستی امانت داده و پس از شکایت و تشکیل پرونده در دادسرا یا دادگاه، مال خود را پس بگیرد و رضایت بی‌قید و شرط خود را ثبت کند، مقام قضایی بلافاصله قرار موقوفی تعقیب صادر می‌کند. با صدور این قرار، پرونده برای همیشه بسته می‌شود و هیچ سابقه محکومیت کیفری برای متهم باقی نمی‌ماند.

این ویژگی یک پیامد مهم دیگر هم برای شاکی دارد و آن موضوع «مرور زمان شکایت» است. طبق ماده ۱۰۶ قانون مجازات اسلامی، در جرایم قابل گذشت، شاکی از تاریخ اطلاع از وقوع جرم فقط یک سال فرصت دارد تا شکایت کیفری خود را ثبت کند. اگر مال‌باخته بداند که امین، مال او را فروخته یا تصاحب کرده و بیش از یک سال بدون عذر موجه سکوت کند، حق شکایت کیفری او ساقط می‌شود و دیگر نمی‌تواند تقاضای اعمال مجازات خیانت در امانت را داشته باشد.

گذشت پس از صدور حکم؛ اثر آن بر اجرای مجازات خیانت در امانت

تأثیر رضایت شاکی محدود به مرحله دادسرا و دادگاه نیست و حتی پس از قطعی شدن حکم و ورود محکوم‌علیه به زندان نیز کارساز است. بر اساس ماده ۱۰۰ قانون مجازات اسلامی، در جرایم قابل گذشت، گذشت شاکی پس از صدور حکم قطعی باعث موقوفی اجرای مجازات می‌شود. یعنی اگر فردی در حال تحمل حبس ده ماهه بابت خیانت در امانت باشد و در ماه دوم بتواند رضایت شاکی را جلب کند، همان روز دستور آزادی او صادر خواهد شد.

علاوه بر آزادی فوری، با ثبت گذشت شاکی پس از حکم قطعی، آثار تبعی محکومیت نیز از بین می‌رود. البته شاکی باید بداند که طبق قانون، گذشت باید منجز و بدون شرط باشد؛ بنابراین اگر در کلانتری یا دفتر اسناد رسمی رضایت قطعی خود را اعلام کند و بعداً پشیمان شود، دیگر امکان عدول از گذشت و به جریان انداختن دوباره پرونده کیفری وجود ندارد.

آیا مجازات خیانت در امانت قابل تعلیق است؟

پاسخ به این سوال مثبت است و طبق مقررات فعلی، تعلیق مجازات خیانت در امانت یکی از رایج‌ترین تصمیماتی است که قضات در صورت وجود شرایط قانونی می‌گیرند. از آنجا که این جرم در دسته تعزیرات درجه شش قرار دارد، هیچ منع قانونی برای تعلیق اجرای حبس آن وجود ندارد.

تعلیق اجرای مجازات حبس در خیانت در امانت

بر اساس ماده ۴۶ قانون مجازات اسلامی، در جرایم تعزیری درجه سه تا هشت، دادگاه می‌تواند در صورت وجود شرایط مقرر برای تعویق صدور حکم، اجرای تمام یا قسمتی از مجازات را از یک تا پنج سال معلق کند. شرایط اصلی برای استفاده از این نهاد ارفاقی که در ماده ۴۰ قانون آمده، شامل وجود جهات تخفیف، پیش‌بینی اصلاح مرتکب، فقدان سابقه کیفری مؤثر و جبران ضرر و زیان شاکی یا برقراری ترتیبات جبران آن است.

برای نمونه، فرض کنید کارمندی بخشی از اجناس امانی شرکت را برداشته اما سابقه کیفری ندارد و پیش از صدور حکم، تمام خسارت شرکت را پرداخت می‌کند یا چک‌های معتبری برای تسویه می‌دهد. در این وضعیت، قاضی ممکن است او را به شش ماه حبس محکوم کند، اما اجرای این شش ماه را به مدت دو سال معلق سازد. این حکم به آن معناست که فرد به زندان نمی‌رود، ولی اگر در طول این دو سال، جرم عمدی دیگری (مستوجب حد، قصاص، دیه یا تعزیر تا درجه هفت) مرتکب شود، قرار تعلیق لغو شده و علاوه بر مجازات جرم جدید، آن شش ماه حبس قبلی هم در مورد او اجرا خواهد شد.

تبدیل مجازات خیانت در امانت به جزای نقدی یا مجازات جایگزین حبس

علاوه بر تعلیق، استفاده از مجازات جایگزین حبس (مانند جزای نقدی، دوره مراقبت یا خدمات عمومی رایگان) نیز در این پرونده‌ها بسیار پرکاربرد است. در این بخش باید میان دو ماده قانونی یعنی ماده ۶۶ و ماده ۶۷ قانون مجازات اسلامی تفاوت قائل شد، زیرا سرنوشت حبس به میزان مجازاتی که قاضی در رأی می‌نویسد بستگی دارد.

اگر قاضی با توجه به اوضاع و احوال پرونده، متهم را به حبسی بین سه ماه تا شش ماه محکوم کند، طبق ماده ۶۶ قانون مجازات اسلامی (و در صورت نداشتن سابقه کیفری مؤثر مشخص در آن ماده و عدم گذشت بیش از پنج سال از آن)، تبدیل حبس به مجازات جایگزین برای قاضی «الزامی» است. اما اگر قاضی حبس را بیش از شش ماه تا یک سال و نیم تعیین کند، موضوع مشمول ماده ۶۷ می‌شود؛ در این حالت تبدیل حبس به جزای نقدی یا سایر جایگزین‌ها «اختیاری» است و مهم‌ترین شرط آن، گذشت شاکی و وجود جهات تخفیف خواهد بود.

مجازات تکمیلی و تخفیف مجازات خیانت در امانت

کیفر این جرم همیشه به حبس خلاصه نمی‌شود و قانون‌گذار به قاضی اجازه داده است متناسب با شخصیت متهم و نحوه ارتکاب جرم، مجازات را تشدید (از طریق کیفرهای تکمیلی) یا به شدت کاهش دهد. این تصمیم‌گیری کاملاً به جزئیات پرونده و دفاعیات مطرح‌شده در جلسه رسیدگی وابسته است.

مجازات تکمیلی که دادگاه ممکن است کنار حبس تعیین کند

بر اساس ماده ۲۳ قانون مجازات اسلامی، دادگاه می‌تواند فردی را که به حبس تعزیری درجه یک تا شش محکوم می‌کند، متناسب با جرم ارتکابی و خصوصیات وی به یک یا چند مجازات تکمیلی نیز محکوم نماید. از آنجا که خیانت در امانت درجه شش است، دست قاضی برای استفاده از این ماده باز است و مدت این مجازات تکمیلی نمی‌تواند بیش از دو سال باشد.

در پرونده‌های عملی، اگر فردی به واسطه شغل، حرفه یا موقعیت صنفی خود اموال مردم را به امانت گرفته و در آن‌ها خیانت کرده باشد، دادگاه معمولاً از بندهای مرتبط در ماده ۲۳ استفاده می‌کند. برای مثال، ممکن است قاضی علاوه بر حبس، فرد را برای مدت یک یا دو سال از اشتغال به آن شغل یا حرفه خاص (مثل مشاور املاک یا نمایشگاه‌داری خودرو) منع کند یا او را به اقامت اجباری در محل معین محکوم سازد. اگر محکوم‌علیه مفاد حکم تکمیلی را رعایت نکند، دادگاه می‌تواند برای بار اول مدت آن را تا یک‌سوم افزایش دهد یا در صورت تکرار، بقیه مدت را به حبس یا جزای نقدی تبدیل کند.

تخفیف مجازات خیانت در امانت و شرایط آن

تخفیف مجازات زمانی مطرح می‌شود که یکی از جهات قانونی مندرج در ماده ۳۸ قانون مجازات اسلامی در پرونده وجود داشته باشد. مهم‌ترین این جهات شامل گذشت شاکی (در فرضی که بخشی از شکایت باقی مانده یا در مراحل خاص)، همکاری مؤثر متهم در شناسایی شرکا یا کشف اموال، اوضاع و احوال خاص مؤثر در ارتکاب جرم، ندامت، حسن سابقه و یا تلاش متهم برای کاهش آثار جرم و جبران زیان وارده است.

اگر قاضی وجود یک یا چند مورد از این جهات تخفیف را احراز کند، طبق ماده ۳۷ قانون مجازات اسلامی (اصلاحی ۱۳۹۹) می‌تواند مجازات حبس را یک تا سه درجه تقلیل دهد یا آن را به مجازاتی مناسب‌تر به حال متهم تبدیل کند. در عمل، اعمال ماده ۳۷ در خیانت در امانت می‌تواند یک حبس هجده ماهه را به حبس در بهترین حالت (سه ماه) برساند و یا اصلاً ماهیت مجازات را از حبس به جزای نقدی درجه هفت یا هشت تغییر دهد تا فرد حتی یک روز هم طعم زندان را نچشد.

رد مال در کنار مجازات خیانت در امانت؛ دو مسیر جدا

بسیاری از شکات تصور می‌کنند به محض اینکه متهم به مجازات خیانت در امانت یعنی حبس محکوم شد، دادگاه کیفری به صورت خودکار حکم به بازگرداندن مال (رد مال) هم می‌دهد، در حالی که در این جرم چنین قاعده خودکاری وجود ندارد. برخلاف جرایمی مثل کلاهبرداری یا سرقت که رد مال بخشی از حکم کیفری است، در ماده ۶۷۴ قانون مجازات اسلامی اشاره‌ای به الزام دادگاه کیفری به صدور حکم رد مال بدون دادخواست نشده است.

بنابراین، مجازات کیفری (حبس) با جبران خسارت مالی دو مسیر متفاوت دارند. شاکی برای اینکه در کنار محکومیت کیفری متهم، بتواند حکم قانونی برای پس گرفتن عین مال امانی یا قیمت آن را از همان دادگاه کیفری بگیرد، باید طبق ماده ۱۵ قانون آیین دادرسی کیفری، پیش از اعلام ختم دادرسی، «دادخواست ضرر و زیان ناشی از جرم» را به دادگاه تقدیم کند.

دادگاه مجازات خیانت در امانت را بر چه اساسی تعیین می‌کند؟

وقتی قانون می‌گوید حبس از سه ماه تا یک سال و نیم است، قاضی به صورت سلیقه‌ای عدد را انتخاب نمی‌کند، بلکه موظف است معیارهای دقیقی را که در ماده ۱۸ قانون مجازات اسلامی آمده است، بررسی و در متن رأی خود لحاظ کند. این معیارها به دادگاه کمک می‌کنند تا میان کسی که از روی طمع مال سنگینی را برده و کسی که در شرایط اضطراری خطایی کرده و فوراً پشیمان شده است، تفاوت بگذارد.

مهم‌ترین عواملی که قاضی بر اساس ماده ۱۸ برای تعیین میزان دقیق مجازات در نظر می‌گیرد، در عمل به این شکل سنجیده می‌شوند:

  • ارزش مال و میزان زیان وارده: اگر موضوع پرونده، تصاحب یک دستگاه خودروی سنگین یا سرمایه کلان یک شرکت باشد که زندگی شاکی را فلج کرده است، قاضی به سمت سقف مجازات (یک سال و نیم) حرکت می‌کند؛ اما در مورد یک وسیله شخصی با ارزش مالی کم، مجازات در کف قانونی تعیین می‌شود.

  • انگیزه و وضعیت متهم: شریکی که با برنامه‌ریزی قبلی اموال امانی انبار را می‌فروشد تا فرار کند، با کسی که به دلیل بحران ناگهانی درمانی، پول امانتی را خرج کرده و قصد بازگرداندن آن را داشته، به یک چشم دیده نمی‌شوند.

  • رفتار متهم پس از وقوع جرم و تلاش برای جبران: متهمی که در جلسات دادسرا حاضر می‌شود، اصل دریافت مال را به دروغ انکار نمی‌کند و پیش از صدور حکم، بخشی از بدهی را می‌پردازد، شانس بسیار بالایی برای دریافت حداقل مجازات یا تبدیل آن دارد.

  • سوابق کیفری و وضعیت فردی و خانوادگی: نداشتن سابقه کیفری، سن متهم و اینکه زندانی شدن او چه آسیبی به خانواده تحت تکفلش می‌زند، مستقیماً در تصمیم قاضی برای تعیین حبس زیر شش ماه (جهت اعمال جایگزین حبس) اثرگذار است.

دفاع در پرونده؛ چه زمانی وکیل برای کاهش مجازات خیانت در امانت لازم است؟

بخش بزرگی از سرنوشت مجازات در جلسه دادگاه کیفری دو و نحوه تنظیم لایحه دفاعیه در مرحله صدور حکم یا تجدیدنظرخواهی رقم می‌خورد. در بسیاری از پرونده‌ها، متهم به دلیل ناآگاهی از مقررات کاهش حبس، فرصت ارائه مدارک مربوط به جهات تخفیف یا درخواست مستند برای اعمال مجازات جایگزین را از دست می‌دهد و در مقابل، شاکی نیز بدون ثبت به موقع دادخواست ضرر و زیان، تنها با یک حکم حبس کوتاه‌مدت روبه‌رو می‌شود که مالش را زنده نمی‌کند.

حضور یک وکیل خیانت در امانت در این مرحله، تمرکز را بر مدیریت نتیجه کیفری می‌گذارد. اگر وکالت از سمت متهم باشد، هدف اصلی در فرضی که وقوع جرم محرز شده، استفاده دقیق از ظرفیت‌های ماده ۳۷ برای تخفیف، اثبات شرایط ماده ۴۶ برای تعلیق اجرای حبس، یا مذاکره اصولی با شاکی جهت اخذ مهلت و جلب رضایت است تا پرونده بدون زندان مختومه شود. از سوی دیگر، در دفاع از حقوق شاکی، تمرکز بر مستندسازی میزان خسارت و رفتار متهم بر اساس ماده ۱۸ است تا دادگاه متناسب با ابعاد واقعی ضرر، حکم مقتضی را صادر کند و مسیر جبران مالی نیز همزمان با کیفر حبس پیش برود.

جمع‌بندی: مجازات خیانت در امانت امروز چه شکلی دارد؟

قانون جدید، چهره مجازات خیانت در امانت را از یک حبس طولانی و غیرقابل بخشش، به کیفری منعطف با سقف یک سال و نیم و کاملاً وابسته به رضایت شاکی تغییر داده است. امروز برای متهمی که سابقه کیفری ندارد و برای جبران خسارت شاکی قدم برمی‌دارد، راهکارهای قانونی متعددی از جمله تعلیق حبس و تبدیل آن به جزای نقدی در دسترس است. اگر درگیر چنین پرونده‌ای هستید، به جای انتظار منفعلانه برای صدور حکم، از همین مرحله بر مستندسازی شرایط تخفیف، ثبت به موقع درخواست‌های قانونی در دادگاه و یا مذاکره مکتوب برای جلب گذشت و تسویه حساب تمرکز کنید تا کنترل نتیجه پرونده از دستتان خارج نشود.

سوالات متداول درباره مجازات خیانت در امانت

۱. مجازات خیانت در امانت در قانون جدید چقدر است؟

بر اساس اصلاحات سال ۱۳۹۹ بر ماده ۶۷۴ قانون مجازات اسلامی، کیفر قانونی این جرم از سه ماه تا یک سال و نیم (هجده ماه) حبس تعزیری است. قاضی با توجه به ارزش مال، سوابق متهم و میزان جبران خسارت، عدد دقیقی را در همین بازه زمانی تعیین خواهد کرد.

۲. خیانت در امانت قابل گذشت است؟

بله، به موجب تبصره الحاقی به ماده ۱۰۴ قانون مجازات اسلامی، خیانت در امانت در فهرست جرایم قابل گذشت قرار گرفته است. بنابراین شروع پیگیری کیفری، ادامه رسیدگی در دادگاه و حتی اجرای حکم حبس، تماماً به شکایت و اراده مال‌باخته (شاکی خصوصی) بستگی دارد.

۳. مجازات خیانت در امانت درجه چند است؟

ملاک تعیین درجه جرم در قانون، حداکثر مجازات قانونی آن است. از آنجا که سقف مجازات خیانت در امانت هجده ماه حبس است و این میزان در بازه حبس‌های بیش از شش ماه تا دو سال قرار می‌گیرد، این جرم طبق ماده ۱۹ قانون مجازات اسلامی، درجه شش محسوب می‌شود.

۴. آیا حبس خیانت در امانت قابل تعلیق است؟

بله، چون این جرم از نوع تعزیری درجه شش است، در صورت وجود شرایط ماده ۴۰ قانون مجازات اسلامی (مانند نداشتن سابقه کیفری مؤثر، پیش‌بینی اصلاح مرتکب و جبران ضرر شاکی)، دادگاه می‌تواند طبق ماده ۴۶ اجرای حکم حبس را برای مدت یک تا پنج سال معلق کند.

۵. قانون جدید شامل پرونده‌های قبل از ۱۳۹۹ هم می‌شود؟

بله، بر اساس ماده ۱۰ قانون مجازات اسلامی، قوانین جدیدی که مجازات را کاهش می‌دهند یا به نفع متهم هستند، عطف به ماسبق می‌شوند. بنابراین پرونده‌های قدیمی نیز مشمول سقف یک سال و نیم حبس و قاعده قابل گذشت بودن هستند و امکان درخواست اصلاح احکام قطعی سابق نیز وجود دارد.

۶. اگر شاکی گذشت کند، پرونده خیانت در امانت بسته می‌شود؟

بله، به دلیل قابل گذشت بودن این جرم، اعلام رضایت قطعی و بی‌قید و شرط شاکی در هر مرحله‌ای پرونده را متوقف می‌کند. گذشت در دادسرا یا دادگاه منجر به صدور قرار موقوفی تعقیب می‌شود و اگر پس از قطعی شدن حکم باشد، اجرای حبس فوراً متوقف و فرد آزاد خواهد شد.

۷. آیا خیانت در امانت جزای نقدی دارد؟

در متن ماده ۶۷۴ مجازات اصلی حبس است، اما در عمل امکان تبدیل آن به جزای نقدی وجود دارد. اگر قاضی حبس را تا شش ماه تعیین کند (در صورت فقدان سابقه مؤثر)، تبدیل آن به مجازات جایگزین مثل جزای نقدی الزامی است و در حبس‌های بالای شش ماه، با وجود جهات تخفیف یا رضایت شاکی این تبدیل امکان‌پذیر است.

نویسنده: احمد سلگی | وکیل پایه یک دادگستری

شماره پروانه وکالت: ۳۶۷۶۰

تخصص: دعاوی کیفری، با بیش از ۲۰ سال سابقه فعالیت حرفه‌ای

این مقاله برای آینده آرا نوشته شده است.

پیمایش به بالا

دریافت مشاوره فوری

رزرو آنلاین وقت مشاوره